۱۹ فروردین ۱۳۹۹
فروردین ۱۹, ۱۳۹۹

تب داغ بلوغ زودرس

فروردین ۱۹, ۱۳۹۹ ۰ دیدگاه

تب داغ بلوغ زودرس

دختر بچه کاملا سالم و بدون هیچ علامت نگران‌کننده خود را به زور پیش دکتر می‌برد تا بررسی شود مبادا دچار فلان بیماری باشد، مبادا دچار بلوغ زودرس شود، مبادا از مادران دیگر کم بیاورد و آنها فکر کنند او به فکر فرزندش نیست. اینکه چه بلایی بر سر سلامت روان این دختر بچه ۸ ساله می‌آید، بماند.

اضطراب مادر و تصمیم نادرست او باعث می‌شود کودک هم مضطرب شود و نگرانی‌اش بر همه ابعاد زندگی از جمله تغذیه، خواب و حتی درس‌خواندنش اثر بگذارد. حالا واقعا کودک نیازمند اقدامات درمانی و در پی تصمیم نادرست ما بیمار می‌شود.

بهتر است کمی در این‌باره بیشتر برایتان بگویم. قبول دارم که شما نگران فرزندتان هستید و می‌خواهید اگر مشکل خاصی دارد، زودتر از موعد کشف و درمان شود اما اجازه بدهید نظر کارشناسان را در این‌باره بدانیم؛ متخصص غدد کودکان و متخصص روان‌پزشکی کودک به شما کمک می‌کنند تا تصمیم درستی بگیرید. شاید در پایان این مطلب به این نتیجه برسید که باید خودتان را بررسی و هرچه زودتر برای درمان اضطراب و بهبود سلامت روانی‌تان اقدام کنید.

خانم دکتر! به نظر شما مراجعات بی‌دلیل و فقط برای بررسی بچه‌ها می‌تواند به سلامت روان آنها صدمه بزند؟
از آنجا که بچه‌ها در دوره‌ای از رشد هستند که مدام ترس‌های ناشناخته را تجربه می‌کنند و همین‌طور ترس از بیماری و از دست دادن سلامت خود یا والدین‌شان را دارند، به علاوه در تخیل و رویاپردازی به سر می‌برند و دنیای خاصی دارند، بهتر است اگر نگران موضوعی هستیم، حتما درباره آن اطلاعات به دست بیاوریم و اگر ضرورتی بود بچه را برای معاینه ببریم. کودکی که دچار سردرد شده، سرفه می‌کند یا علامتی آزاردهنده دارد به راحتی حاضر می‌شود با شما برای درمان بیاید اما وقتی او علامت و مشکلی ندارد با بردنش به این مطب و آن مطب، آن هم صرفا برای کاهش اضطراب خودتان یا خانواده به او صدمه می‌زنید.

پسر بچه کلاس چهارمی بسیار مضطربی را چند روز پیش ویزیت کردم که به‌دلیل داشتن والدین مضطرب و سختگیر و همین بررسی‌های بی‌مناسبت بیمار شده و باید تحت‌درمان اضطراب قرار گیرد.

تب داغ بلوغ زودرس و اینکه می‌تواند به رشد قدی بچه‌ها صدمه بزند باعث شده والدین بچه‌ها به‌خصوص دخترهای ۹-۸ ساله خود را برای انجام تصویربرداری و بررسی‌های دیگر غددی نزد پزشک ببرند. توصیه شما به این والدین چیست؟
من واقعا دلم می‌خواهد هشدار بدهم که با سلامت جسم و روان بچه‌ها بازی نکنند. کودکان در دوره‌های رشدی خود با انواع و اقسام ترس‌ها مواجه‌اند. ترس‌هایی که با مدیریت درست می‌آیند و می‌روند، نباید به خاطر وسواس یا اضطراب خود یا ناآگاهی‌‌مان این بچه‌ها را آزار دهیم. گذشته از این، وقتی شما مدام نام بلوغ را می‌آورید و بچه را نزد پزشک می‌برید، او گمان می‌کند به بلوغ رسیدن یک بیماری است، در حالی که باید به او بگویید بلوغ هم یک مرحله رشدی است. مرحله‌ای کاملا خوشایند، عادی و طبیعی که مانند دندان درآوردن، راه‌رفتن، افتادن اولین دندان‌ها، ورود به مدرسه و… باید اتفاق بیفتد تا نشان بدهد تو سلامت و سالمی و می‌توانی یک بزرگسال سالم شوی، پدر و مادر شوی.

چرا برخی والدین با این واکنش مقابله‌ای به بلوغ می‌نگرند و حس می‌کنند قرار است حادثه ناخوشایندی رخ دهد و باید آماده رزم‌ باشند؟
اتفاقا من هم برایم جالب است و در پاسخ به گروهی از والدین مضطرب می‌گویم برگردید به عقب و تجربه خودتان را به یاد بیاورید. این دوره بلوغ قرار نیست یک‌شبه رخ دهد و تغییرات رشد آنقدر نامحسوس است که بدن خود را به راحتی با آن وفق می‌دهد. به یادشان می‌آورم که قبل از پدر و مادرشدن شاید تصور بغل کردن یک نوزاد کوچک و رسیدگی به او برایشان سخت بود. حس می‌کردند نمی‌توانند. باورشان نمی‌شد از نوع و صدای گریه نوزاد بفهمند او چه می‌خواهند.